انسان از آغاز آفرینش همواره در جستجوی معنا و نیرویی فراتر از توان خویش بوده است؛ نیرویی که در لحظههای پرمخاطره و دشوار بتواند پناه او شود. امدادهای غیبی خداوند، تأثیری شگرف در ابعاد گوناگون زندگی انسانها دارد. آنگاه که رخدادهای ناگوار و مشکلاتِ پیدرپی به انسان هجوم میآورند، او به مقتضای فطرت الهی خویش، روی دل به سوی خدا میکند. این باور در تمامی ادیان الهی و فرهنگها جایگاهی بنیادین دارد؛ زیرا پیامبران و بسیاری از ملتها هنگام مواجهه با بحرانهای بزرگ همچون جنگها شاهد یاریهای الهی در پیروزیها و تداوم مقاومت خود بودهاند. این امدادها به شیوههای گوناگون حاصل میشود؛ همانگونه که خداوند متعال میفرماید: «کَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلیلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کَثیرَةً…»[1] یا «ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَکِینَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ…».[2] در تاریخ معاصر و در جنگ ایران با اسرائیل و آمریکا نیز امدادهای غیبی در ساحتهای نظامی، روانی و اجتماعی جلوهگر شده است که فراتر از محاسبات مادی و جنگافزارها بوده است. در این نوشتار پس از معناشناسی امداد غیبی، به شرایط دریافت این امدادها و نیز نمودها و تجلیات آن در طول زندگی اشاره میشود.
)