استاد سطح عالی حوزه علمیه قم و مبلّغ نخبه دفتر تبلیغات اسلامی
10.22081/jpp.2026.71032.1066
چکیده
جهاد و دفاع همهجانبه برای حفظ هویت، اعتقادات و فرهنگ، امری طبیعی و فطری است؛ ازاینرو هر موجود زندهای برای بقای داشتههای خود باید بکوشد با تمام وجود بجنگد و موانع را از سر راه خود بردارد. امر به جهاد یکی از بدیهیترین و پیشرفتهترین قوانین اسلام برای پاسداری از فرهنگ انسانی و اسلامی است که ریشه در فطرت انسانها دارد. رسول گرامی اسلام (ص) تمام خیر و خوبیها را در جهاد و در پرتو آن معرفی میکند و میفرماید: «الْخَیْرُ کُلُّهُ فِی السَّیْفِ وَ تَحْتَ ظِلِّ السَّیْفِ وَ لَا یُقِیمُ النَّاسَ إِلَّا السَّیْفُ وَ السُّیُوفُ مَقَالِیدُ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ:[1] تمام نیکىها در شمشیر و زیر سایه شمشیر است و مردم را پایدار نمىدارد جز شمشیر؛ و شمشیرها کلیدهاى بهشت و دوزخاند». شمشیر در این روایت بهمثابۀ نماد جهاد و نماد سلاحهاى کارآمد جنگى در هر عصری به کار رفته است؛ برندهترین سلاحى که مجاهد با آن رگ حیات دشمنان بشر را قطع مىکند تا با پاککردن جامعه از لوث آنان، خیر و برکت و امنیّت و سعادت را برای جامعۀ انسانى به ارمغان بیاورد.